Over mij

Hoe dieper de liefde, hoe dieper de rouw.

Ik dacht altijd dat ik sterk moest zijn. Niet klagen. Doorgaan. Maar vanbinnen knaagde er iets. Een onrust die ik niet kon verklaren.

Pas later begreep ik: dit was rouw. Niet om wat ik had verloren, maar om wat er nooit is geweest.

Misschien herken je het: Perfectionisme. Controle. Altijd aan staan. Aanpassen.

Je denkt misschien: “Zo ben ik nou eenmaal.”

Maar wat als dat niet gewoon je karakter is?
Wat als het vormen van verborgen rouw zijn?

Van overleven naar voluit leven

Mijn lieve ouders verloren allebei jong een ouder. Hun leven ging door in volle vaart. Geen ruimte voor verdriet, geen bedding voor gevoel. Zij vluchtten beiden in het dempen van hun gevoelens met alcohol. Met als resultaat: veel ruzies en gedoe.

Zonder dat ik het wist, had ik hetzelfde geleerd: Me aanpassen. Me sterk houden. Maar vooral … NIET voelen.

Tot het moment waarop mijn lijf zei: “Tot hier en NIET verder!”

Mijn oudste dochter had slaapproblemen. Ik stond naast haar bed en zei: “Ga maar lekker slapen, wij gaan geen ruzie maken.”

Ze keek me met grote, verbaasde ogen aan. En ik dacht: Wat zeg ik nou? Wij maken nooit ruzie.

Dat was mijn wake-up call.

Er was iets in mij dat gezien wilde worden. Iets ouds. Iets dat al zo lang op mij wachtte.

Mijn eigen transformatie

Eerlijk? Ik vond het gedoe. Oude koeien uit de sloot halen? Liever niet. Maar doorgaan lukte me gewoon echt niet meer.

Dus ik koos voor mezelf … en ging het aan.

Ik verdiepte me in rouw, trauma en systemisch werk. Ik volgde opleidingen, vond bedding bij mentoren zoals dokter Juriaan, en ontdekte uiteindelijk hoe diep rouw in ons lijf zit … niet als iets om te fixen, maar als iets om te leren dragen.

En wat ik ontdekte, veranderde alles.

“Nanette is het levende voorbeeld van hoe je de leiding over je leven terug kunt pakken wanneer je bereid bent om alles aan te kijken wat er in jou en om je heen gebeurt. […] Je bent bij Nanette op een vertrouwde, warme, liefdevolle en deskundige plek.”
J. Galavazi (Dokter Juriaan)

Er was iets in mij dat gezien wilde worden. Iets ouds. Iets wat al zo lang op mij wachtte.

En toen gebeurde er iets wat alles veranderde.

Mijn eigen transformatie

Ik wist dat ik niet kon blijven doorgaan zoals ik deed.

Maar eerlijk? Ik vond het gedoe.
Oude koeien uit de sloot halen? Liever niet.
Ik had geen zin om ‘alles weer op te rakelen’.

Dus ik bleef doorgaan. Sterk, zelfstandig, altijd in de actiestand.

Totdat dat niet meer ging.

Ik besloot mijn eigen proces aan te gaan.

met nanette - coaching - ja zeggen tegen jezelf - nanette

Ik verdiepte me in rouw, trauma en systemisch werk.
Ik volgde opleidingen, vond begeleiding bij mentoren zoals Dokter Juriaan en ontdekte hoe diep rouw in ons lijf zit – niet als iets om te ‘fixen’, maar als iets om te leren dragen.

En wat ik ontdekte, veranderde alles.

Sindsdien is dit mijn missie:

mensen helpen om niet langer te vechten tegen wat gevoeld wil worden, maar er rust in te vinden.

De JA-Methode; Rusten in je emoties

Rouw is meer dan het verlies van een dierbare. Het is ook het verlies van wie je dacht te moeten zijn.

Een ouder die er fysiek was, maar emotioneel niet. Die je zag, maar niet echt zag.

Misschien heb jij ook geleerd om sterk te zijn, om door te gaan… maar ergens in jou wacht nog steeds dat kind op

De erkenning waar je vroeger naar verlangde
De veiligheid die je nodig had
Het gevoel dat je goed genoeg was
Onvoorwaardelijke liefde

Vanuit die inzichten ontstond mijn JA-Methode. Een bedding waarin jij leert:

Waar zeg je JA tegen? – Wat wil je écht? Wat houd je tegen?
Eerlijk zijn tegen jezelf – Wat voel je echt? Wat mag er zijn?
Verantwoordelijkheid nemen. – Stoppen met aanpassen, starten met kiezen.
Jezelf leren dragen. – Voelen zonder overspoeld te raken.

“In jouw energie zijn is heel prettig. Dan voel je je meteen veilig en mag alles er zijn. Je weet tegelijkertijd ook dat je tot de kern komt […] Gewoonweg in jouw energie zijn heeft al heel veel meerwaarde; dan kom je automatisch bij datgene waar je echt JA op mag zeggen.”
— Linda Brandwijk, Human Design & BG5 docent

Wat als je niet langer hoeft te vechten, maar gewoon mag voelen?

Rouw die je niet aankijkt, vindt altijd een andere manier om zich te laten voelen.

Soms als perfectionisme.
Soms als de drang om alles onder controle te houden.
Soms als de neiging om altijd ‘aan’ te staan.
Soms door je altijd maar aan te passen aan je omgeving

Wil jij ontdekken hoe?

Plan een kennismakingsgesprek

Mijn missie

Ik ben hier om bedding te bieden. Voor vrouwen die niet langer willen overleven, maar willen leren rusten in wat gevoeld wil worden.
Niet om iets op te lossen. Maar om jezelf terug te vinden.
Voel jij een JA?

Plan een gesprek